مسیر بهشت https://behesht313.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss 60 سکینه https://behesht313.kowsarblog.ir/سکینه-1 07:06:00 +0330 یکشنبه، 17 آبان 1394 مريم نادرزاده استاد بدون موضوع 175813@https://kowsarblog.ir/ <p><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">سكينه از اوّلين افرادي است كه از شهادت امام مطّلع گرديد. وقتي اسب بي صاحب امام، با زين واژگون و شيهه زنان به سوي خيمه آمد، او به استقبالش رفت و با زبان حال ، احوال پدر را جويا شد. او به اين فكر مي كرد كه: آيا لحظه آخر به امام آب دادند يا خير؟ بغضِ فروخورده اش يكباره به خروش تبديل شد و فرياد برآورد كه: <span style="background-color: #ff0000;">واقتيلاه! واابتاه! واحسيناه! واحسناه! و واغربتاه!</span></span><br /><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">زماني كه دشمن، او و ديگر زنان را به قتلگاه برد تا از كنار كشتگان عبور دهد، او ناگهان بر پيكر خونين پدر افتاد و او را به آغوش گرفت و طوري گريست كه دوست و دشمن گريان شدند. عمر بن سعد فرمان داد با زور و تهديد دختر امام حسين عليه السلام را از بدن پدر جدا نموده و همراه بقيه مصيبت ديدگان به اسارت برند. سكينه مي گويد:</span><br /><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">وقتي پيكر پدرم را در آغوش گرفتم، از حلقوم بريده اش اين ندا را شنيدم كه مي گفت:</span><br /><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">شيعتي ما ان شربتم ماء عذبٍ فاذكروني</span><br /><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">او سمعتم بغريبٍ او شهيدٍ فاندبوني (17)</span><br /><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">شيعيان من! هر زمان كه آب گوارايي نوشيديد، مرا به ياد آوريد و اگر سرگذشت غريب و شهيدي را شنيديد، بر من بگرييد!</span></p> <p><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">برداشت از:http://rasekhoon.net/article/show/127363/</span></p> <p><span style="font-size: medium; font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">منبع:سایت راسخون.پایگاه حوزه.نويسنده:زهرا نسّاجي</span></p> <p><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;"><br /></span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://behesht313.kowsarblog.ir/سکینه-1">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> سكينه از اوّلين افرادي است كه از شهادت امام مطّلع گرديد. وقتي اسب بي صاحب امام، با زين واژگون و شيهه زنان به سوي خيمه آمد، او به استقبالش رفت و با زبان حال ، احوال پدر را جويا شد. او به اين فكر مي كرد كه: آيا لحظه آخر به امام آب دادند يا خير؟ بغضِ فروخورده اش يكباره به خروش تبديل شد و فرياد برآورد كه: واقتيلاه! واابتاه! واحسيناه! واحسناه! و واغربتاه!
زماني كه دشمن، او و ديگر زنان را به قتلگاه برد تا از كنار كشتگان عبور دهد، او ناگهان بر پيكر خونين پدر افتاد و او را به آغوش گرفت و طوري گريست كه دوست و دشمن گريان شدند. عمر بن سعد فرمان داد با زور و تهديد دختر امام حسين عليه السلام را از بدن پدر جدا نموده و همراه بقيه مصيبت ديدگان به اسارت برند. سكينه مي گويد:
وقتي پيكر پدرم را در آغوش گرفتم، از حلقوم بريده اش اين ندا را شنيدم كه مي گفت:
شيعتي ما ان شربتم ماء عذبٍ فاذكروني
او سمعتم بغريبٍ او شهيدٍ فاندبوني (17)
شيعيان من! هر زمان كه آب گوارايي نوشيديد، مرا به ياد آوريد و اگر سرگذشت غريب و شهيدي را شنيديد، بر من بگرييد!

برداشت از:http://rasekhoon.net/article/show/127363/

منبع:سایت راسخون.پایگاه حوزه.نويسنده:زهرا نسّاجي


مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

]]> https://behesht313.kowsarblog.ir/سکینه-1#comments https://behesht313.kowsarblog.ir/?tempskin=_rss2&disp=comments&p=175813 سکینه https://behesht313.kowsarblog.ir/سکینه 07:02:00 +0330 یکشنبه، 17 آبان 1394 مريم نادرزاده استاد بدون موضوع 175812@https://kowsarblog.ir/ <p><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">سَكينه، دختر امام حسين عليه السلام و مادرش رباب دختر امري ءالقيس است. نامش را امينه، امنيه و آمنه ذكر كرده اند و لقب وي را سكينه نهاده اند كه به معني وقار و سكون است.</span><br /><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">سكينه همسر عبدالله اكبر، فرزند امام حسن و پسر عموي اوست كه در روز عاشورا همراه امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد. از زمان ولادت حضرت سكينه عليها السلام اطلاع دقيقي در دست نيست؛ اما با توجه به فرمايش امام حسين عليه السلام خطاب به وي كه فرمود: «تو بهترين بانواني!» در مي يابيم كه وي در كربلا بانويي رشيده بوده و بين ده تا سيزده سال، سن داشته است.(1) آن حضرت حدود هفتاد سال عمر كرد و در سال 117 ق. در مدينه و بنابر قولي در راه حجّ عمره از دنيا رفت.(2)</span><br /><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: medium;">خواهر سكينه، فاطمه و برادرانش امام زين العابدين، حضرت علي اكبر و عبدالله (علي اصغر) عليهم السلام اند. </span></p> <p>برداشت از:http://rasekhoon.net/article/show/127363/</p> <p><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">منبع:سایت راسخون.پایگاه حوزه.نويسنده:زهرا نسّاجي</span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://behesht313.kowsarblog.ir/سکینه">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> سَكينه، دختر امام حسين عليه السلام و مادرش رباب دختر امري ءالقيس است. نامش را امينه، امنيه و آمنه ذكر كرده اند و لقب وي را سكينه نهاده اند كه به معني وقار و سكون است.
سكينه همسر عبدالله اكبر، فرزند امام حسن و پسر عموي اوست كه در روز عاشورا همراه امام حسين عليه السلام به شهادت رسيد. از زمان ولادت حضرت سكينه عليها السلام اطلاع دقيقي در دست نيست؛ اما با توجه به فرمايش امام حسين عليه السلام خطاب به وي كه فرمود: «تو بهترين بانواني!» در مي يابيم كه وي در كربلا بانويي رشيده بوده و بين ده تا سيزده سال، سن داشته است.(1) آن حضرت حدود هفتاد سال عمر كرد و در سال 117 ق. در مدينه و بنابر قولي در راه حجّ عمره از دنيا رفت.(2)
خواهر سكينه، فاطمه و برادرانش امام زين العابدين، حضرت علي اكبر و عبدالله (علي اصغر) عليهم السلام اند.

برداشت از:http://rasekhoon.net/article/show/127363/

منبع:سایت راسخون.پایگاه حوزه.نويسنده:زهرا نسّاجي

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

]]> https://behesht313.kowsarblog.ir/سکینه#comments https://behesht313.kowsarblog.ir/?tempskin=_rss2&disp=comments&p=175812